Al geruime tijd ben ik aan het twijfelen. Wel stoppen, niet stoppen. Vooral vanwege het feit dat weblog continu verandert en ik geen zin heb in me óf aan te passen óf te verhuizen. En inmiddels ben ik bijna 2 maanden verder zonder een bericht te hebben geplaatst. En ik moet zeggen: ik mis het niet. En dat zegt mij dus genoeg…
Dus ik stop ermee. Ik zag net dat ik begonnen ben met mijn weblog in oktober 2005…bijna 6 jaar. In die tijd heb ik heel wat het net opgeslingerd vanachter mijn veilige pc vandaan. Rosalie die begon met praten, die vervolgens prachtige bijna legendarische zinnen eruit gooide. Rosalie een paar keer het ziekenhuis in en er weer uit. Jasmijn die inmiddels de gelederen is komen versterken. Op volle kracht! En die na de zomervakantie ook naar school zal gaan. Ik heb mijn gevoelens rond de operatie gedeeld en ook al kon dat niet beter zijn gegaan, het heeft erin gehakt. Jullie wisten welk boek ik aan het lezen was, dat ik hyves ging ontdekken om er vervolgens mee te stoppen. Dat ik dan maar facebook ging proberen wat uiteindelijk ook niet aan mij besteed bleek. En twitter heb ik zelfs nooit bekeken. Jullie lazen mee hoe mijn gevecht tegen de kilo's na de zwangerschap van Rosalie ging en vervolgens na de zwangerschap van Jasmijn om toch maar vooral op een gezond gewicht te zijn voordat ik onder het mes zou gaan. Het blijft overigens zwaar, op gewicht blijven. Maar ik moet zeggen: het lukt. Ik heb jeugdsentiment met jullie gedeeld wat betreft muziek en televisieseries. De avonturen van mijn moeder en mij in Wenen en later met Martin…veel heb ik hier vermeld. Maar veel ook niet. Heel veel. En voornamelijk om de privacy van degenen die mij dierbaar zijn te beschermen. Maar juist dat heel veel heeft meer energie gekost dan ik had verwacht. En op bepaalde punten doet het dat nog steeds. En op die momenten kruip ik liever op mijn hometrainer of duik ik in een fijn boek dan dat ik achter de pc kruip en berichten de wereld in slinger die er eigenlijk niet meer toe doen. Ik heb er ongelooflijk veel plezier aan beleefd en ik weet dat er heel wat stiekeme lezers waren/zijn die dat weer met plezier gelezen hebben. Maar het is klaar nu. Bijna 6 jaar staat er op het net. Dat is genoeg. De rest deed ik al zonder hyves en zonder facebook en nu ook zonder weblog. Marieke gaat min of meer terug naar de anonimiteit want ik wil graag geloven dat facebook en hyves daadwerkelijk al mijn gegevens hebben weggegooid. Al weet ik uiteraard beter… Ik verwijder mijn weblog nog niet want ik wil kijken of ik de leukste stukjes voor mezelf kan bewaren. Dat ik later tegen die meiden kan zeggen: kijk, dat vond mama leuk en belangrijk genoeg om met bekenden en onbekenden te delen.

Aan iedereen die regelmatig meegelezen heeft en daar nog lol in heeft gehad ook: dank je wel dat je het de moeite waard vond om er even voor te gaan zitten. Dat je er de tijd voor nam. Nu geef ik je tijd terug. Maar niet voordat ik er een laatste updateje uit heb geperst

* Rosalie is inmiddels twee melktanden armer en probeert uit alle macht dagelijks nieuwe tanden los te wiebelen…
* Na de zomervakantie gaat ze naar groep 5! Niet te geloven zo snel als het gaat. Ze doet het zo goed en daar ben ik alleen maar enorm dankbaar voor.
* Voorlopig blijf ik thuis bij de meiden en zie ik wel wanneer ik echt de kriebels krijg om te werken en wanneer die muren eindelijk eens een keer op me af gaan komen. Want zoals vaak gezegd wordt: ik zou het niet kunnen, thuis zitten. Dat kan dan wel zo zijn maar ik zou het dus niet kunnen om mijn kinderen voortdurend ergens anders onder te moeten brengen. En dat heeft hier de doorslag gegeven.
* Vorige week heb ik een controle echo gehad want dat gaat natuurlijk gewoon door. Ik geloof dat dat wel goed gegaan is maar de uitslag krijgen we over 2 weken.
* Jasmijn begint al net zulke mooie zinnen te fabriceren als Rosalie. Vorige week verbaasd naar Martin kijkend: 'Huh? Jasmijn kan gewoon praten?' Tja…
* Martin heeft het in zijn hoofd gehaald om nieuwe huisdieren aan te schaffen. En na lang praten, speuren op internet en vooral bijna gesmeek van Rosalie ben ik om: volgend jaar wordt onze tuin gevuld door een ren met…kwartels! Voor de eieren doen we het uiteraard niet want voordat je dan een omelet bij elkaar hebt…
* En voor de rest gaat het hier gewoon lekker zijn gangetje. Geen rare dingen, geen rare fratsen en dat is heerlijk. En dat lijkt me een mooi moment om er een dikke punt achter te zetten… PUNT.

In augustus wordt Jasmijn 4. Toch wel het tijdstip om eens na te gaan denken of ik nog iets anders wil naast het thuismoederen. Op zich zou ik dat best willen, al moet ik zeggen dat ik nooit last heb gehad van muren die op me afkwamen of dat ik me verveelde…integendeel. Maar toch, misschien is werken ook wel weer leuk. En dat extraatje wat je dan hebt ook. Dus sloegen manlief en ik een beetje aan het rekenen (we blijven tenslotte Hollanders). En toen vroegen we ons een aantal dingen af die de werkende mama's onder jullie misschien voor ons kunnen uitleggen. Want, hoe doen jullie dat in de vakanties? Of als ze eens een middag extra vrij hebben of als de kinderen ziek zijn? Of als er file of vertraging of overwerk is waardoor je niet op tijd je kind op kunt halen? En we hadden berekend wat er zo ongeveer over zou blijven als ik 3 dagen zou gaan werken. Ik heb dan immers geen recht meer op de voorheffing van de belastingdienst die ik nu nog wel heb. Die moet ik er dus minimaal weer uit zien te slepen. En dan. Dan komen daar extra kosten bij voor de tussenschoolse opvang en eventueel de buitenschoolse opvang, ongeacht of dat een BSO of een gastouder is. Allemaal kosten die ik nu niet heb. Onderaan de streep houden we dan maar een klein tikkie extra over waarvan ik dan denk: is dat de stress en het gesleep met de kinderen wel waard?? Het is niet de bedoeling om iemand nu tegen het zere been te schoppen maar puur om tips te vragen/krijgen waar we eventueel wat aan hebben. Want natuurlijk wil ik wel weer gaan meedraaien in het arbeidsproces maar het is natuurlijk wel de bedoeling dat het hele gezin daar beter van wordt, niet alleen ik. Dus werkende mama's: hoe doen jullie dat?!

Al een paar weken vraagt Jasmijn wanneer zij mag 'plonzen'. Nu had ik al geïnformeerd in het zwembad waar Rosalie gezwommen heeft maar er was alleen nog plek op het tijdstip 18.30. Nee, dit is geen typfout…echt waar: 18.30. Geen idee wat normaal is maar rond dat tijdstip gaat Jasmijn richting bad/bed. Die wil je op dat tijdstip echt niet in een zwembad hebben liggen. Dus dat ging niet door. Omdat we niet helemaal tevreden waren over de gang van zaken tijdens de zwemles van Rosalie hebben we her en der eens rondgevraagd en uiteindelijk zijn we in een ander zwembad terecht gekomen waar we afgelopen donderdag voor het eerst terecht konden. En wat vond ze het leuk! Waar ze vorig jaar niet van de kant af durfde te springen, nam ze nu nog net geen aanloop, ging meteen maar even door een gat (onder water!) en onder een paar halve hoepels door. Haar enige commentaar: Jasmijn vindt plonzen leuk! Het moge duidelijk zijn: succes verzekerd! En we zijn nog op tijd terug ook voordat Rosalie uit school komt! Nu maar hopen dat Jasmijn het zo leuk blijft vinden. Dan kan ze na de zomervakantie beginnen met de eerste stapjes richting zwemles.

En dan begint madam ook wat te brabbelen. Nu zijn we natuurlijk Rosalie gewend met wie je op 2-jarige leeftijd een normaal gesprek kon voeren. Jasmijn begint nu verstaanbaar te worden en vindt vooral de tuin leuk. Zo hebben we 'coole meisjes' en 'kusjes' in de tuin: koolmeesjes en krokusje. En als het buiten licht is komt ze dat heel omslachtig vertellen: 'Het is buiten donker niet!' En natuurlijk is ze weleens stout en we willen nou eenmaal niet dat er op de bank gesprongen wordt. Niet? Nee. Dus ik zeg: 'Zitten op je billen!' Het antwoord: 'Neehee, niet op billen; op de bank!' En ziedaar, dezelfde genen als haar zus zijn toch wel aanwezig…nu al

En dan nog als laatste een super update van Rosalie. Al jaren loopt ze te vragen, te zeuren en te balen dat anderen eerder zijn maar nu is het dan eindelijk eindelijk zover: haar allereerste losse tand! 'Kijk mama! Mijn tand is een klapdeur!' Nu vindt ze het nog super spannend en voelt ze zich errug stoer dat 'ie los zit. Nu maar afwachten hoe het keuteltje reageert als de tand er daadwerkelijk uitrolt…

Gisteren was de grote dag! In tegenstelling tot wat we verwacht hadden was Rosalie totaal niet zenuwachtig! Dat was nieuw maar werd hartelijk verwelkomd
Om 16.30 was het zover! Rosalie mocht afzwemmen! En wat deed ze het fantastisch. Door het gat zwemmen is nogal heftig bij die kleine keutels en vooral Rosalie heeft er moeite mee. Ze is in de lessen al apart genomen om het flink te oefenen maar ja, je hebt het of je hebt het niet. Dus gisteren zaten alle toeschouwers op het puntje van hun stoel en voor elk kind wat weer boven kwam werd stevig geklapt. Toen Rosalie, ze bleef met haar hoofd half boven water. Dat wil zeggen, het haar was zichtbaar maar het hele gezicht was onder water! Op de tribune hoorde je hier en daar al een zachtjes 'kom op!' Het leek er even op dat ze het niet ging redden maar uiteindelijk ging ze toch naar beneden om later aan de andere kant van het zeil weer boven te komen! Luid applaus!!! En dus is onze Rosalie, na 3 jaar zwemles, in het bezit van haar zwemdiploma!!! Jiehoeee!!! En doorgaan voor B? Ooit mama, maar nu even niet…

Rosalie houdt van kleur. Heeft ze altijd gedaan en zal ze altijd blijven doen. Je zult haar niet snel zien in ecru kleuren of de zogenoemde poederpastelletjes. Te saai en te flets. Ze combineert het mogelijke met het onmogelijke en gaat rustig fluitend de deur uit in een donkerblauwe rok, rode maillot en groen shirt met oranje vlinders erop. Ze voelt zich er lekker in en het enige wat ik eis is dat haar tanden gepoetst zijn, haar gezicht gewassen is en dat haar haren gekamd zijn en netjes zitten. Ze mocht voorheen alleen in het weekend haar kleren zelf uitkiezen om te voorkomen dat ze als pipo de clown naar school zou gaan. Inmiddels heb ik het opgegeven en waarom ook niet? Het kind vindt het leuk om zelf haar kleren uit te zoeken en ik heb inmiddels besloten dat ik al haar spijkerbroeken (zo goed als nieuw) maar gewoon laat liggen tot Jasmijn ze past. Rosalie is niet van de broeken. Nou, dan is dat maar zo. Ik probeer het een beetje in goede banen te leiden zodat ze niet echt voor schut loopt maar inmiddels weet ik wel beter. Ze draagt haar creaties met een flair waar menig volwassen vrouw nog wat van kan leren en begint te glunderen van trots als weer eens iemand opmerkt dat ze zo lekker opvalt vanwege haar fleurige outfit. Compleet met Diddl-rugzak uiteraard waar een paar flinke grote sleutelhangers aan prijken. Ergens kwam het me allemaal bekend voor maar ik kon het niet precies thuisbrengen. Ooit had ik dit allemaal gezien en het was niet aan mijn eigen lijf. Waar dan wel? En van de week wist ik het weer! Een meisje waar ik vroeger mijn hart ook aan had verpand. Kijk en oordeel zelf…

En nog even een ander stukkie jeugdsentiment! Sinds ik de filmpjes van begintunes heb geplaatst kijken Rosalie en Jasmijn ze met de regelmaat van de klok. Vooral de Gummieberen is favoriet. Groot was onze verbazing dan ook toen we vanmorgen zagen dat vanaf volgende week het Belgische Ketnet de serie dagelijks gaat uitzenden! En nog wel op een normaal tijdstip nl. 17.00u!! Na de eerste verbazing was de nogal logische reactie van Rosalie: 'Nou mama! Nu zullen we wel later eten voortaan want jij kijkt natuurlijk met ons mee!!!'

Aangezien Rosalie niet meer hoeft te zwemmen op zaterdag (joehoe!) blijft er ineens tijd over voor andere dingen. Zo konden Martin en ik dus naar een verjaardag van een vriendin van mij/ons waarvoor we de Afsluitdijk over moesten. Rosalie ging logeren bij een vriendinnetje en Jasmijn ging een dagje naar opa en oma die haar 's-avonds in haar eigen bedje zouden leggen. En wat doe je als stel met een avond zonder kids? Precies! Dan ga je samen heerlijk uit eten! Ik wilde al heel lang naar de Italiaan hier in de buurt en nu kwam het er dan van. Het was heerlijk eten, lekker samen gekletst en altijd gaat de tijd sneller dan je verwacht. Heerlijk voldaan kruip je dan 's-avonds je bedje in om vervolgens midden in de nacht weer met je neus op de feiten te worden gedrukt: Jasmijn koorts. Gloedje warm was ze! De volgende ochtend werd het iets minder maar van vermoeidheid viel ze 's-middags zelfs op de bank in slaap. En waar Rosalie dat jaren geleden dagelijks deed doet Jasmijn dit dus nóóit. Ze besloot vandaag ook dat ze niets wilde drinken en niet ging plassen. Kenners weten wanneer bij ons de alarmbellen afgaan: niet drinken in combinatie met niet plassen is zoiets. Ze klaagde over billenpijn en ik heb de hele dag geprobeerd om een plas op te vangen. Ze had wel aandrang maar er kwam niets. Aan het einde van de dag wilde ze gelukkig een beetje drinken maar toch probeer ik morgen een plas in te leveren. Gewoon om zeker te zijn. Wordt vervolgd dus…
Om toch nog met wat leuks af te sluiten wil ik jullie laten meegenieten van een website die ik heb gevonden via de startpagina van Flow Magazine. Het is een site die wel lijkt gemaakt voor de Mariekes van deze wereld. Vol bloemen en strikjes. Nieuw volgens oud concept. Ik heb er nog niets besteld. Maar dat heeft meer te maken met het feit dat ik nog niet kan kiezen… King Louie Ben benieuwd of jullie er net zo blij (en hebberig) van worden als ik!

En voor de Lushfans onder ons (bepaalde fan in het bijzonder )… Zeepfun

Ergens vorig jaar werd onze oudste dochter 7. Om december niet onnodig druk te maken (dit jaar ging het wederom uitmuntend!) doen we kinderfeestjes in januari. Rosalie had bedacht dat ze nergens heen wilde (vorig jaar Ballorig) maar dat ze het thuis wilde vieren met allemaal spelletjes. Is goed schat. Na veel gekras, geschrap en overleg bleven er uiteindelijk 8 kinderen over die ab-so-lúút niet mochten ontbreken. Pfff…da's 9 apekoppen in totaal. Maar goed, beloofd is beloofd. En dus denderden er zaterdag 15 januari 9 kinderen door huis. Rosalie wilde geen taart maar een naturel cake zelf versieren. Helemaal goed! Men neme: een omacake, 2 bussen slagroom, een paar potjes versierspul van Dr. Oetker (kan iemand me vertellen waarom dat ineens geen Dr. Oetker meer heet maar Dr. Utker…???) en een zakje vlaggetjes. Alles ging op! Daarna de spelletjes. Gestart werd met stoelendans op muziek van XMix. Grote lol en vooral bij ons toen Martin bij wijze van grap 9 stoelen had neergezet in plaats van één tekort. Met een noodgang gingen ze zitten (lees: lieten ze zich met gevaar voor eigen leven op een stoel ploffen) en de koppies toen ze erachter kwamen dat iedereen zat. Vervolgens hadden we snoephappen (de één nog doorweekter dan de ander dus ik heb nog shirts staan droogföhnen), koekhappen (kenden de meesten alleen van de Peijnenburgreclame!), spijkerpoepen en grabbelen. Rosalie wilde graag zelfgebakken pannekoeken. Heel leuk schat maar je dacht toch niet dat ik dat op de dag zelf ging doen? Mijn moeder kwam met de oplossing: bak ze op je gemak de avond ervoor. Topidee! Lang leve de magnetron en zo had ik in een piep de verse pannekoeken warm. Ideaal! Na afloop werd alles in 2 auto's geladen en de één na de ander rolde moe maar voldaan hun voordeur binnen. Rosalie was overal erg van onder de indruk en vond het geweldig. Daarna Jasmijn ophalen want die hadden we lekker een dagje gedropt bij opa en oma. Iedereen blij.
En toen had ze weer een keertje zwemles (afgelopen zaterdag) en jawel! Na jaren van ploeteren, zwoegen, knijterhard haar best doen en afzien mag ze dan eindelijk afzwemmen!!! Joehoe! Woensdag 2 maart is de grote dag en dan is ze ervan af. Ik ben nauwelijks trotser geweest. Ben zo ontzettend blij voor d'r want die heeft er zo hard voor gevochten. Voor B wil ze niet. Althans, nu niet want als het goed is kan ze dat in Groep 5 alsnog via schoolzwemmen halen. Maar eerst even een paar maanden rust. Heeft ze wel verdiend.
En dan hebben we ook onze vakantie geboekt! We gaan lekker naar camping 'De Hengelhoef' in België. We hebben een huurtent want Martin was het zo zat om elke keer die tent op te zetten en weer af te breken. Dat kon echt 4 dagen in totaal zijn humeur verzieken. Niet leuk over een tijdsbestek van 14 dagen. Bovendien kreeg hij steeds last van zijn rug op een luchtbed en in deze huurtent staan gewone logeerbedden. Dus als het goed is is dat probleem ook opgelost! Alleen al het feit dat Martin er zo veel relaxter onder is dan andere jaren maakt het al de moeite waard! Al met al dus leuke dingen in het vooruitzicht.
En oja, voor diegenen die nog naar me op zoek zijn op Facebook: ik ben onvindbaar geworden, haha! Ik heb mijn account opgeheven want ik was er helemaal klaar mee. Dus ik ben weer alleen te bereiken via mail, telefoon of gewone post met pen, papier en postzegel Geen hyves (vorig jaar mee gestopt), geen facebook (…) en geen twitter (helemaal nooit gehad). Wat een verádeming!!

Ik heb de smaak te pakken! En daarom wil ik jullie graag mee laten genieten/snotteren/glimlachen met de begintunes van tekenfilms die ik vroeger keek. En die ik stiekem ook aan de meiden laat zien in de hoop dat ze nog iets van het onschuldige meekrijgen. We hebben Jetix en Nickleodeon gebblokt maar ja, alles tegenhouden gaat niet!

Zet u neder, al dan niet met bak tissues, en geniet met mij mee!

De smurfen zoals ík ze heb leren kennen!

Heb hier zelfs alle boekjes van om (ooit) voor te lezen of te laten lezen…

  

Samen met de Wuzzles waren dit de series waarmee ik met mijn prakkie voor de tv mocht zitten!

Hiep hiep hoera! DVD bij Blokker te koop en de dames vinden het geweldig!

Deze ook bij Blokker…zal ik??

En mijn toppertje! De liefde voor de bergen zat er al vroeg in, haha!

Ik wilde er ook nog De Freggles tussen zetten maar die speelden hier niet af…vaaaagggg…want ook dáár werd ik vrolijk van! 

Nu mijn vraag: wat zijn/waren jullie favoriete kinderseries?? En hadden ze daar ook nog leuke tunes bij? Ik bedoel, zelfs de tune van Sesamstraat is lange tijd geleden vakkundig om zeep geholpen…

Zoals te zien is in het berichtje hieronder: hoera, ik heb ontdekt hoe je you tube filmpjes plaatst. En wat blijkt: appeltje-eitje, haha! Dus ga ik jullie lastig vallen met een paar van mijn favorietjes.

Je moet hem een paar keer luisteren/lezen en daarna vind je hem geweldig! The Dubliners

Joshua Kadison, vooral in 1993 bekend geworden van 'Jessie' (wat, naar ik gelezen heb, over Sarah Jessica Parker bleek te gaan!). Dit is mijn favoriet.

Geen uitleg nodig lijkt me…

Sandra Reemer was mijn eerste echte idool (echt waar!!) en dit lied maakt me nog steeds helemaal happy!

Wederom: geen uitleg nodig!

Rita Moreno als Anita in West Side Story…heerlijk!

De uitsmijter

Zoals elk jaar begon december voor ons met een schietgebedje. Zal Rosalie niet al té hyper zijn (voor het 2e achtereenvolgende jaar: nee!), zal ze niet met koorts op bed liggen (alweer: nee!) en zal ze haar verjaardag goed doorstaan? Sinterklaas was op z'n zachtst gezegd een eitje! En niet in de zin dat het niet leuk was maar dat we geen zieken of té zenuwachtige kroost rond hadden lopen. Het was zoals Sinterklaas hoort te zijn: tikkie nerveus, tikkie spannend, liedjes zingen bij de schoen (Jasmijn: 'Jasmijm wil schoentje terug zetten'), elke avond (en ochtend en middag…) 'Het Sinterklaasjournaal, met Dieuwertje Blok' en een beetje inspelen op dat wat daar gedaan of gezegd wordt. Dus ja, wij hebben gezongen voor het Baby Pietje en ja, we hebben sleutels gevonden tussen de pepernoten . Rosalie was op haar best en ook toen op dé dag er hevig op de deuren gebonst werd, was haar eerste zin: 'Kom Jasmijn! We gaan kijken waar die knakker z'n zak nou weer heeft verstopt!' Sinterklaas gooit bij ons nl. altijd een brief in de brievenbus waarin het afgelopen jaar even wordt doorgenomen en daarna verstopt hij de zak ergens in huis/tuin/schuur/auto… Jasmijn was minder enthousiast, kroop tegen Martin aan en begon voor de zekerheid (of van schrik) 'Sinterklaasje bonne bonne bonne' te zingen. Voor het geval dát. Hoe dan ook, de avond was geslaagd en de cadeaus waren goedgekeurd. Zelfs onze eigen baksels (pepernoten, borstplaat en speculaas/choco rotsjes) waren gelukt. Daarna konden we ons richten op die andere feestdag: Grote Smurf werd 7! Haar fiets had ze natuurlijk al uitgezocht en nadat we op 9 december, de dag vóór haar verjaardag, even hadden stilgestaan bij het feit dat mijn operatie alweer een jaar geleden was (wát!) en we even mijn donor hebben bedankt konden we dan echt feestvieren. Haar kinderpartijtje doen we in januari maar haar verjaardag werd zaterdag gevierd. Alleen moet ze er nog even aan wennen dat de meeste kindjes nu niet op de dag zelf komen maar op haar partijtje. Dat moest even doorkomen maar dat heeft ze nu door. Ze is verwend, heeft alleen maar dingen gekregen die ze gevraagd had en was, na het trakteren de maandag erna, echt op en top 7. Ook had ze een prachtige taart die gemaakt is door een oud-collega van mij. Hopelijk lukken de foto's hier.

 
Met dank aan Jennifer!!

Al voelde ze zich de dag erna nog niet echt 7 zei ze. Ze voelde zich nog wel een beetje 6, hihi! Daarna konden we ons opmaken voor de kerst. Tot mijn grote vreugde wilde Rosalie het huis al versierd hebben met haar verjaardag waar ik, als kerstmaniak, natuurlijk maar al te graag gehoor aan gaf! Dit jaar hebben we kerst eens niet met familie gevierd maar kwamen vrienden van ons op 1e kerstdag gourmetten. Nu hebben zij ook 2 dochters en ik had zoiets van: hoe zorg je dat kerst ook voor die keutels leuk blijft. Oplossing: gooi een paar slaapzakken op de vloer op de rommelkamer/washok/computerkamer, gooi er een paar kussens bij, sleep de tv van beneden naar boven, samen met de DVD speler en een stapel films. Succes verzekerd! En ja, wij slepen de tv inderdaad. Wij zijn nog in het bezit van zo'n ouderwets zware tv van een vierkante meter groot. Rosalie vroeg laatst waarom wij geen platte tv hadden want iedereen in haar klas had zo'n ding. En tja, zo'n kind heeft natuurlijk geen boodschap aan 'we kopen pas een nieuwe als de oude stuk is.' Hoe laat je haar geen flater slaan? Oplossing: laat haar stoer zeggen dat wij nog een tv hebben waar je mee op moet passen. Want als je iets té hard tegen háár tv aan valt/stoot/gooit dan kan háár tv nog…ontplóffen! Wederom: succes verzekerd, haha! Hoe dan ook. Kerst was een groot succes met veel gezelligheid, heerlijk gelachen en wat lekkere likeurtjes en glühwein. Tweede kerstdag dachten we met de meiden naar Sealife in Scheveningen te gaan maar dat werd wat te ver gezien het weer dus zijn we maar naar de kinderboerderij gegaan. Was niet minder geslaagd. En nu dus op naar oud en nieuw! Ook heb ik weer eens wat rondgestruind in muziekland en heb voor het eerst sinds ongeveer een jaar weer eens 2 cd's besteld. Als eerste 'Deleted Scenes from the Cutting Room Floor' van Caro Emerald. Wat een heerlijke cd, helemaal om blij van te worden! En ook nog 'Subway Silence' van Giovanca. Nu weet ik niet hoe het met jullie zit maar ik kende haar dus nog niet. Ik kwam op haar naam omdat ik (en deze bekentenis vind ik dus best wel dapper…) op zoek was naar de vrolijke muziek van… de V&D commercial! Whaaa! En toen kwam ik dus bij haar terecht. Wederom een cd waar ik blij van word en wat een favorietje gaat worden.